Je bent zo rijk als je je voelt.

Anniek brengt de kids naar school en moest nog even iets ophalen uit Balk. Ik haal de stofzuiger door het huis en zing keihard mee op het nummer ‘mooi’ van Marco Borsato die uit mijn Sonos boxje galmt.

Vandaag ben ik 40 geworden. Yeah. Ik ben zo’n jongetje dat zich nog steeds verheugt op zijn verjaardag. Nu vooral omdat Daan, Anne en Linde er zo naartoe leven. “Je mag pas beneden komen als wij het zeggen hoor pap”, zei Daan terwijl ie veel te vroeg onze slaapkamer binnen stormde.

Het was zover. Ik mocht beneden komen. Anne, mijn oudste had samen met Anniek een eigen nummer geschreven op de tekst ‘Leef’ van Andre Hazes die ze uit volle borst zong. Dat was even een traantje wegpinken. Daarna cadeautjes zoeken. Mooie tekeningen van pizza’s en Italiaanse vlaggen. Allemaal hints, zo bleek achteraf. We gaan een weekendje naar Rome met z’n allen. Warme broodjes, nog even de drukte van iedereen in de kleren krijgen en hup naar school. Vanmiddag is het feest.

Ik ben op een derde van mijn leven grapte ik vanochtend. Ik word minstens 120, gezond en wel. Alle tijd om nog zoveel mooie dingen te doen voegde ik eraan toe. Stiekem geloof ik het echt. En terwijl ik het nummer van Marco op repeat zet gaat er van alles door me heen, echt van alles maar vooral dankbaarheid.

Dankbaar voor alle lieve mensen die ik ken en heb mogen leren kennen. Voor alle mensen waar ik mee samen heb gewerkt. Voor de fantastische mensen waar ik nu mee werk. Voor de projecten waar ik nu mee bezig ben (iets wat we in Nederland op deze schaal nog niet kennen , later meer..;). Voor mijn ouders en mijn broertje die er altijd voor me zijn. Voor mijn vrienden, mijn lieve (schoon)familie. Maar vooral vooral voor Anniek en mijn drie lieve kids. Want wat ik ook doe, waar ik ook mee bezig ben, zij staan voor altijd op nummer één. Ik hou van jullie.

Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt

Noem mij een dromer. Noem mij naïef. Ik vind het allemaal prima. Maar het is niet voor niets dat dit nummer mij zo aanspreekt. Het is waar ik in geloof. Genieten is een mindset. Mijn mindset. Natuurlijk overkomen ons vreselijk dingen maar uiteindelijk bepaal jij hoe je ermee omgaat.

Leef mensen. Leef. En geniet. Geniet van iedere dag. Alsof het je laatste is. Of zoals Anne zong: Leef, alsof je nog maar 20 jaar bent”.

Volg je dromen en maak ze waar. Want het kan. Het kan echt.

Ik ga taart eten. Monchou. Is mijn lievelings. Zeker nu mijn zoon hem gemaakt heeft.

Doei!