“One tall latte with soya milk please’. Een vriendelijke dame kijkt me aan, glimlacht en vraagt naar mijn naam. “Have a lovely day Raymond.” Ik glimlach terug, pak mijn koffie en zoek een plek.

Het is nog vroeg. 05:52 om precies te zijn. Toch is het al best druk op Schiphol. Ik denk aan de spanning op de gezichten van mijn schoonmoeder en haar vriendin. Een uurtje geleden zaten we hier ook. Ze pakte haar iPad en kraskaart uit haar tas. Dit was het moment waar ze samen al weken naartoe hadden geleefd. Ze gingen nu ontdekken in welke stad ze over een paar uurtjes samen zouden lunchen. Ze kraste de vakjes open. Vier cijfers staarden ons aan. De spanning bouwde op. Dan de ontlading. Wat waren ze blij. Dit hadden ze gehoopt. Kom riep ze ‘we gaan, ik heb er zo’n zin in.’

Ik neem een slok en staar naar mijn opengeslagen laptop. Opeens besef ik me wat er in de laatste jaren allemaal is gebeurd. Zo’n ultiem moment waarin alles bij elkaar komt. Ik voel veel verschillende emoties.

“It’s your decisions, not your conditions, which shape your life.” -Tony Robbins

Stoppen met Concept7 is één van de moeilijkste keuzes die ik ooit heb gemaakt. Ik geloof in het bouwen van bedrijven met een sterke cultuur. In bedrijven waar je als eigenaar zelf zou willen werken. In het bouwen van bedrijven met impact. Waar geld verdienen een middel is, geen doel op zich. En ik durf te zeggen dat dat is gelukt. Concept7 is het bedrijf waar ik zelf zou willen werken. Concept7 staat voor impact. Met collega’s als vrienden.

Noem mij één goede reden waarom ik daar zou willen stoppen?

Een klein stukje C7-historie

In 1999 besloten we eigenlijk uit het niets om een bedrijf te beginnen. Vijf vrienden met ambitieuze plannen. Het gewoon beginnen, kenmerkt mij. Ik studeerde op dat moment accountancy. Het was het enige vak op de HEAO waarbij je wist wat je ging worden. Als je accountancy studeerde, werd je accountant. Een duidelijk doel. Nog zo’n karakter dingetje.

Ik heb negen maanden in de accountancy gewerkt. Het was een rationele keuze. We waren al gestart met Concept7 maar ik was erop gebrand om mijn studie in de praktijk te brengen en binnen een paar jaar heel veel te leren. Waar lukt dat beter dan in een branche waarbij je in de keuken van zoveel verschillende bedrijven kunt kijken? Het werk deed me weinig, mijn collega’s waren fantastisch. Maar als je ‘s avonds in de rij bij de Albert Heijn al bezig bent met het feit dat je over een paar uur weer aan het werk moet, weet je dat er iets niet goed zit.

In die tijd bouwden we ook druk aan Concept7. Daar kende ik dat gevoel helemaal niet. Als ik daar was, vloog de tijd voorbij. Ik verheugde me op maandagen, werkte in de weekenden. Natuurlijk ging ik stoppen in de accountancy. Zulke belangrijke keuzes maak je met je hart.

Zestien jaar heb ik alles gegeven om van Concept7 een ontzettend tof bedrijf te maken. Ik heb er geleerd wat ondernemen is. Ik heb geleerd wat er komt kijken bij het bouwen van een bedrijf. Er ontstond een eenheid tussen de oprichters. Aan één woord hadden we genoeg. We zochten continu naar uitdagingen en durfden keuzes te maken. Zo zijn we verschillende andere bedrijven gestart en schreven we een boek dat op veel hogescholen nog steeds lesmateriaal is. Natuurlijk hebben we ook moeilijke periodes gekend. We vochten ons er doorheen. Nooit opgeven werd het credo. Alle moeilijke periodes hadden in hun oorzaak iets gemeen. Samen te vatten tot één woord: focus. Als onze aandacht verslapte en we ons gingen storten op andere dingen ging dit direct ten koste van het bedrijf. Logisch.

En toen was daar srprs.me

In 2014 zijn we gestart met een ideeën BV. Om te experimenteren. Om te leren van nieuwe initiatieven. Misschien wel om een nieuwe uitdaging te vinden. srprs.me is voortgekomen uit deze BV.

Maar die periode gebeurde er meer. Ik merkte dat ik minder energie haalde uit mijn werk. Het ging me te makkelijk af. Ik verloor interesse. Het voelde vreemd. Ik kon het niet plaatsen. Wat was dit? De zin ‘vind ik dit nog leuk?’ kwam regelmatiger bij me op.

Lang heb ik dit gevoel weggestopt. We kozen voor een nieuw pand, mijn collega’s voelden als vrienden, we implementeerden holacracy en hadden een ideeën BV waarin we letterlijk los konden. Noem mij één goede reden waarom ik hier zou willen stoppen?

srprs.me groeide. We hadden een fantastisch product ontworpen. We raakten onze reizigers in het hart. Alles wat we bij Concept7 adviseerden, konden we nu direct toepassen. Ik werd steeds enthousiaster, ging steeds meer uren besteden aan srprs.me. We groeiden in reizigers en ook ons team werd steeds groter. Er waren grenzeloze ambities.

Achteraf is het makkelijk praten. Achteraf brei je het allemaal wel recht. Dat wat veel mensen al zagen, durfde ik zelf niet onder ogen te zien. Ik had een keuze gemaakt. Ik wilde verder met srprs.me. Dat lag niet aan Concept7, dat lag vooral aan mij. Ik wilde met dezelfde waarden een bedrijf bouwen in een nieuwe branche. In een overvolle branche gedomineerd door een gevecht om de laagste prijs. Daar doen we niet aan mee. We spelen een ander spel met een focus op kwaliteit en customer service. Waarde toevoegen in plaats van korting geven. Een consumentenproduct dat de mogelijkheid heeft om Europa te veroveren. Alles in me begon weer te stromen. De lucht klaarde op. Dit is wat ik wilde.

Het heeft lang geduurd voor ik durfde uit te spreken wat ik wilde. Het was eng. Achterlaten wat je hebt. Alle contacten met klanten waar je al die jaren zoveel plezier aan hebt beleefd. Geen Groningen meer, maar Amsterdam. Ik wist dat mijn keuze ook impact zou hebben op hoe Marcel, Stefan en ik samenwerkten. De drie-eenheid waar iedereen over sprak. Het zou betekenen dat we niet meer iedere dag samen aan één bedrijf zouden werken. Maar het bood voor ons allemaal ook nieuwe kansen. Toch?

“Regret is poison.” -Gary Vaynerchuck

Definitief kiezen

Veel mensen wisten eerder dan ik dat ik de keuze ging maken. Ze zagen het aan alles. Ik hield het bij me, ontkende. Ik wist het gewoon nog niet. Dat is wat mijn verstand me vertelde. Mijn hart zei iets anders…

Ontelbare avonden heb ik hier met Anniek over gesproken, soms tot tranen aan toe. Bij haar heb ik mijn keuze voor het eerst uitgesproken. Het ging gebeuren. Deze keuze zou ook impact hebben op ons gezin. De toekomst van srprs.me was op dat moment veel onzekerder. Zestien jaar geleden bij de start van Concept7 geen probleem. Toen ging het alleen over mezelf. Nu heb ik een gezin met drie kinderen. Dan ligt het toch even anders. Ook zou het ervoor zorgen dat ik nog meer van huis zou zijn. Dit zijn duidelijk keuzes die je samen maakt. Mijn gezin staat met stip op één. Er is geen moment geweest dat Anniek niet achter me heeft gestaan.

Het werd tijd om te praten met Stefan, Gosse en Marcel. Mijn mede aandeelhouders. Veel begrip, het voelde niet als een verrassing. Ik was verbaasd. Zij niet. We maakten een plan voor de overdracht. Het was aan mij om het moment te communiceren. Daar heb ik te lang mee gewacht. Het heeft voor veel onnodige onrust gezorgd.

De afgelopen twee jaren zijn een soort van rollercoaster geweest. srprs.me gaat hard, heel hard. We bouwen een ontzettend gaaf bedrijf. Inmiddels hebben we in 2,5 jaar tijd met 45 mensen meer dan 40.000 reizigers een onvergetelijke srprs.ervaring gegeven. De ambities zijn nog steeds grenzeloos. Maar ook voor Stefan en Marcel is er veel veranderd. Stefan bouwt nu samen met het C7-team verder aan het o zo toffe Concept7 en Marcel is zijn eigen initiatief gestart. Alle bedrijven zijn ook juridisch uit elkaar gehaald. Het hele proces is altijd eerlijk, open en met respect voor elkaar verlopen. Daardoor zien we elkaar nog steeds regelmatig en helpen we elkaar waar we kunnen.

“Have a lovely day Raymond”

Ik neem de laatste slok van mijn koffie. Ik voel me fijn op Schiphol. Hier ligt de wereld letterlijk aan je voeten. Een plek zo nauw verweven met srprs.me. We brengen spontaniteit terug in reizen. Met een srprs.reis kun je je niet voorbereiden. De verrassing zorgt voor een andere mindset. Uit je hoofd, naar je hart. Zo maak je herinneringen voor later.

Ik loop terug naar mijn auto. Het is 07:00 uur, tijd om naar srprs.HQ te rijden. Ik voel me trots. Trots op de keuze die ik heb gemaakt. Want ook in Amsterdam staat een bedrijf waar ik graag zou willen werken. Met collega’s als vrienden. Een bedrijf dat echt het verschil aan het maken is. Dit is de plek waar ik wil zijn.

A lovely day to all of you.