Gewoon doen, we zijn het een beetje verleerd met z'n allen. Tijdens het 10-jarig bestaan van Concept7 hebben we Daan Quakernaat uitgenodigd. Aan zijn verhaal getiteld 'ga kathedralen bouwen', denk ik nog vaak terug.

Zoek een stuk gras en bouw een kathedraal!

Vroeger begonnen ze gewoon. Ze zochten een groot stuk grasveld en begonnen met bouwen. Steen voor steen. En als ie door brand of een andere reden omviel, dan begonnen ze opnieuw. Had ie op de oorspronkelijke tekening nog 6 torens, uiteindelijk werden het er 12. Gewoon omdat het mooi leek. Tegenwoordig kunnen we dat niet meer. Als we nu een kathedraal willen bouwen dan starten we eerst Excel op. En voor we alle welstandscommissies, wetten en regelgeving gehad hebben, komen we tot de conclusie dat het niet kan of mag. Of erger nog, hebben we al geen zin meer.

Verantwoordelijkheid en risico's

Het gewoon doen, zijn we het echt verleerd? Of zit het zo diep in ons dat we het dunne laagje onzekerheid er zo af kunnen blazen? Als kind deden we toch ook gewoon dingen? Vaak wordt het geweten aan het niet kunnen nemen van risico's. En hoe ouder je wordt, hoe minder risico's je kunt nemen. Je hebt de zorg voor je gezin en een hypotheek die je iedere maand moet betalen. Dit zijn dingen die verantwoordelijkheid met zich meebrengen waar je niet voor weg kunt lopen. En terecht!

Vind je passie

Toch geloof ik dat dit dunne laagje stof bij iedereen is weg te blazen. Als je het echt wilt tenminste. Ga je het zelf doen of laat je je door een ander inspireren? Het heeft volgens mij alles te maken heeft met het vinden van je passie. Met wat je echt leuk vindt. En je weet wanneer je het hebt, je voelt het. En het stopt nooit, het wordt alleen maar leuker. Argumenten als geen tijd, geen geld of niet snappen of kunnen zijn er dan eenvoudig weg niet meer. Je bent zo gemotiveerd dat je niet met deze 'ability' factoren bezig bent. Je vindt een weg, hoe dan ook. Dit leven biedt zoveel mogelijkheden dat het niet nodig zou moeten zijn om dingen te doen die je niet leuk vindt.

Family first

Voor mij, en met mij vele anderen, komt mijn gezin en familie op een absolute eerste plaats. Daar laat ik werkelijk waar alles voor uit mijn handen vallen. Een goede tweede plek wordt ingenomen door eigenlijk alles wat ik verder doe. Werken is daar een onderdeel van. Het biedt me de kans om te zijn wie ik ben en te doen wat ik leuk vind. Ik zie ons bedrijf als een 'vehikel' dat ik nodig heb om die dromen waar te maken. Voor mezelf maar misschien nog wel belangrijker, voor anderen. Echte hobbies, gedefinieerd als 'dingen die je naast je werk leuk vindt om te doen' heb ik ook eigenlijk niet. Ik lees, maak filmpjes, schrijf en noem maar op. Maar zijn dat hobbies? Het zou kunnen.

Het maakbare leven

Daarnaast geloof ik dat iedereen zijn eigen leven maakt. Je hebt het zelf in de hand. Natuurlijk overkomen je dingen, gebeuren er dingen die je niet in de hand hebt. Maar je maakt zelf de keuze hoe je ermee om gaat. De ene keer is dit makkelijker dan de andere keer. Het is te makkelijk om iets of iemand de schuld te geven. Dat zou betekenen dat je er niets aan kunt doen, dat je geen keuze hebt. Dat zit niet in mijn DNA. Dat kan niet, dat bestaan niet en dat geloof ik niet.

You can’t stop the waves, but you can learn to surf. - Jon Kabat-Zinn

Begin om 5 uur

Vaak praat ik met mensen over dit onderwerp. Mensen sturen er op aan maar nog veel vaker begin ik er zelf over. Ik vind het leuk om over dit onderwerp te praten. Het is iets ongrijpbaars, het is niet goed of fout. Het is leuk om naar mensen te luisteren die hun passie hebben gevonden. Je merkt het direct. In hoe ze erover praten. Veel mensen vinden het ook een lastig onderwerp. Want hoe vind je dat dan, je passie? Het is geen knop die je aan of uit zet. Je moet er dingen voor doen, gewoon dingen voor doen. Gewoon beginnen. Binnen de grenzen wat voor jou mogelijk is. Praat erover met mensen of schrijf het op. Begin een blog. Waarom niet? Omdat je niet kunt schrijven? Wat maakt het uit. Als het je passie is, maakt mensen dat echt niets uit. Je hebt geen geld? Wordpress is gratis. Het is gewoon doen. Het is volhouden en nooit opgeven. Je komt met mensen in contact wat je voorheen nooit mogelijk had gehouden. En het maakt het alleen maar leuker. Ik zeg niet dat je direct met alles moet stoppen, zeker niet. Je hebt je verantwoordelijkheden, iets waar je nooit voor kunt of weg mag lopen. Maar zoals Gary Vaynerchuk in zijn filmpjes zegt, begin om 5 uur, na je werk. Er komt een tijd dat je je baan kunt opzeggen en de hele dag kunt doen wat je leuk vindt. Dan weet je dat je je passie hebt gevonden en bouw je je eigen kathedraal.