Social media is hot, voor zover niets nieuws. Iedereen spreekt erover, bedrijven peinzen wat ze ermee moeten en experts staan bij bosjes op. Zou dit ook zo geweest zijn toen de fax werd geïntroduceerd? Tijd voor nog een mening, dit keer die van mij.

Tools, niets meer en niets minder
Net als de fax, een brief of een telefoon zijn het tools die je kunt inzetten om te communiceren. Het (enorme) bereik is een groot verschil en komt nog het meest in de buurt van media als kranten en TV. Maar toch zijn er een aantal duidelijke verschillen. Technologie heeft het mogelijk gemaakt dat iedereen er, heel eenvoudig en in de meeste gevallen gratis, gebruik van kan maken. Maar misschien nog wel belangrijker... we zijn eindelijk echt aan het communiceren. Dat is waar het echt om gaat. Communiceren in zijn puurste vorm. Namelijk luisteren, praten, nog meer luisteren in plaats van (nog meer) schreeuwen. Een veel gemaakte fout door bedrijven op social media vlak nu. Echte interactie met echte mensen, met Facebook als tool. 

De technologie internet heeft ervoor gezorgd dat we heel snel en eenvoudig met eigenlijk de hele wereld in contact kunnen komen. En vanuit deze contacten ontstaan relaties, zakelijk of privé. Een onderscheid dat steeds meer vervaagt. Mensen willen en kunnen communiceren zoals zij dat willen, wanneer ze dat willen en met wie ze dat willen. En dat biedt mogelijkheden, heerlijk. 

Social media experts
Overal zie je mensen opstaan die zichzelf social media expert noemen. Ik vind dat nogal wat. In een vakgebied dat amper een paar jaar oud is, jezelf expert noemen. En dat blijkt ook. Veel experts weten van toeten nog blazen, baseren alles op een eigen mening en hun ervaring blijkt vaak beperkt tot het openen van een paar Facebook accounts. Het spreekwoord ‘in het land der blinden is één oog koning’ gaat hier toch zeker wel op. Want laten we eerlijk zijn, een early adapter is echt niet hetzelfde als een expert, toch? 

Wat mij betreft is er één iemand die zichzelf met recht social media expert mag noemen, Gary Vaynerchuk. Deze man begrijpt de grote lijn, wat social media kan betekenen voor een bedrijf en hoe je de verschillende tools op een juiste manier kunt inzetten. Want kennis is 1, maar weten hoe je het succesvol inzet is toch wel even wat anders. Gary heeft zichzelf bewezen, staat met beide benen zelf in de klei en zet social media aantoonbaar succesvol in. Voor alle andere experts... gepaste terughoudend lijkt me gewenst.

Social media stagiaire gezocht
Overal lees ik over bedrijven die stagiaires zoeken of inzetten om hun social media activiteiten op te zetten dan wel te onderhouden. Hoe kan dit nu? Hoe kun je een stagiare inzetten voor één van de belangrijkste, zo niet de belangrijkste taak van je bedrijf: communiceren. Een stagiaire je social media strategie laten bepalen staat praktisch gelijk aan een stagiaire commercieel directeur maken. 

De manier waarop je social media inzet hoort naadloos aan te sluiten bij de cultuur en strategie van je bedrijf. Wie ben je? Hoe ga je met je mensen om en hoe communiceer je met de buitenwereld. Het is je DNA, je cultuur. Het is wie je bent. Dat lijkt me niet iets om door een stagiaire of als afstudeeropdracht neer te zetten. 

Maar hoe dan wel Ray?
Al heb je geen idee wat je met social media zou willen, er is iets wat ik altijd zou doen. Namelijk het registreren van je bedrijfsnaam op ieder social media kanaal dat je maar kunt bedenken. Al doe je er niets mee, je kunt hem beter in je bezit hebben dan er later achterkomen dat je achter het net vist. Om de kosten hoef je het niet te laten.

Daarnaast zou ik met veel mensen gaan praten over hoe zij omgaan met social media. Ga niet af op de mening van één expert want ook dat is maar een mening. Wat voor de één werkt, hoeft voor de ander echt niet te werken. Vorm je mening door te luisteren. 

Als je actief met social media aan de slag wilt gaan: pick your battles. Je hoeft niet volop in alles actief te zijn. Denk goed na over wat je wilt communiceren maar vooral ook over hoe je gaat luisteren. Waarom zou ik als bezoeker geinteresseerd zijn in jouw boodschap? Waarom zou ik je moeten volgen? Dezelfde vragen die je je als ondernemer bij je product of dienst hoort te stellen. En bovenal, neem het alsjeblieft serieus. Dit is niet iets wat je er zo maar even bij doet. Neem het serieus of doe het niet.  

Eens of andere ervaringen? Ik hoor het graag.  

Permalink | Leave a comment  »

Ik vind bijna alles wat ik doe leuk. Ik ben zo’n kerel die echt de hele dag bezig is met van alles en nog wat. Hele avonden kan ik achter mijn Macbook zitten werken. Nou ja, spelen noem ik het altijd. Een beetje mail, de laatste planningsdingetjes, hier een appje en daar even lezen over een nieuwe startup-up. Niet ongewoon is dat ik ondertussen de apps van mijn iphone ook nog in de gaten houd. Maar waarom?

Sta eens ergens bij stil!
Steeds vaker valt het me op dat ik moeilijk van het moment kan genieten. En dat terwijl ik zoveel gave dingen doe en zoveel inspirerende mensen ontmoet. Vorig jaar, toen ons boek uitkwam, was ik eigenlijk alweer bezig met een volgend project. De zeer positieve recensies las ik wel maar hé, goed is toch goed? Het feit dat het boek in herdruk is ervaar ik als vanzelfsprekend. Niet dat ik het gewoon vind, maar ik sta er gewoonweg niet bij stil. Als ik in het theater ben denk ik vaak al aan wat we na de voorstelling gaan doen. En zo gaat het met alles.

Als ik met mijn dochter op mijn arm door het huis lopen valt het me op dat ik alweer met de dag van morgen bezig ben. Zonder dat ik het in de gaten heb dwalen mijn gedachten weer af. Naar van alles. Naar nieuwe kansen, gesprekken en wat er wellicht nog moet gebeuren. En dat terwijl ik zo ongelofelijk van haar kan genieten.

Meer aandacht voor de juiste dingen
Tot in de diepste vezel van mezelf weet ik dat mijn gezin altijd op nummer 1 staat. Alles laat ik voor ze vallen. Toch vind ik dat ze meer en vaker de aandacht van me moeten krijgen die ze verdienen. Anniek zal het nooit noemen, ze staat achter me. Dat weet ik gewoon. Ongelofelijk knap is het wel.

Nog tips?
De sleutel is het vinden van een goede balans waarbij je je familie bewuster meer aandacht geeft. Minder met jezelf bezig zijn en meer relativeren. Minder met je werk bezig zijn en meer rust in je hoofd vinden. De momenten tijdens je vakantie waarbij je hoofd even helemaal leeg is, kan ik me ook altijd herinneren. Van zoveel andere leuke dingen die ik doe weet ik vaak niets meer.

Vaker bij dingen stilstaan en bewuster genieten, dat is een levensles die ik moet leren. Ik ben benieuwd of jullie dit herkennen. Nog tips?

Permalink | Leave a comment  »

Wauw! Vergeet alles wat ik ooit heb geschreven. Want dit is het! De geboorte van je eigen kleine is het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt. Iedereen had gelijk, alle cliches zijn waar, dit gaat alles te boven. Anne Noa Johanna is gisternacht geboren om 03:48 in het UMCG in Groningen. We hebben bewust voor een ziekenhuisbevalling gekozen. Tegen half acht in de ochtend waren we met z'n drietjes weer thuis. De hele dag familie op bezoek, de kraamhulp erbij, super! Met zowel Anne als mama Anniek gaat het heel goed. Nu genieten van onze dochter samen. Heerlijk hoor, twee super meiden waar je voor mag zorgen. Like!

Permalink | Leave a comment  »

Gisteren keek ik naar de madiwodovrijdag show van Paul de Leeuw. Claudia de Breij was te gast. Samen zongen ze afsluitend haar liedje 'Mag ik dan bij jou'. Wat een schitterend nummer. Eén regel uit het liedje 'als ik ooit moet schuilen, mag ik dan bij jou' lijkt wel in mijn hersenen te zijn gebrand. Hoeveel zeggend kan één regel zijn?

Betrouwbaar vs. vertrouwen
Betrouwbaar en vertrouwen. Twee woorden die op het eerste ogenblik bijna hetzelfde lijken te betekenen. Maar Simon Sinek slaat in zijn presentatie op TEDx Maastricht de spijker op zijn kop. Ze lijken synoniem, maar liggen in werkelijkheid mijlenver uit elkaar. Iemand die betrouwbaar is komt zijn afspraken na, that's it. Maar vertrouwen gaat veel verder. Vertrouwen is een primair gevoel dat je niet zomaar onder woorden kunt brengen. Vertrouwen biedt veiligheid en geborgenheid. Er zijn mensen die betrouwbaar zijn, maar die je niet vertrouwd. Er zijn ook mensen die je vertrouwd maar niet echt betrouwbaar zijn. Bij wie zou jij willen schuilen?

Simon Sinek op TEDx Maastricht
In zijn presentatie vertelt hij over betrouwbaar vs. vertrouwen. Hoe vertrouwen ontstaat en hoe krachtig dit kan werken voor groepen, bedrijven en gezinnen. Vertrouwen, de basis van alles.

Permalink | Leave a comment  »

Al een aantal jaren heb ik het gevoel iets met het onderwijs te moeten. Wat? Nog echt geen idee. Tijd voor een post over het aan elkaar knopen van democratisch onderwijs, TEDxYouth en C7 DNA. Het wordt steeds leuker!

Maar wat moet jij nou met onderwijs?

Dat vind ik nou een goede vraag. Al een tijdje lees en praat ik veel met mensen over de mogelijkheden en onmogelijkheden binnen het onderwijs. Eigenlijk begon het een jaar of vier geleden toen ik de TED-presentatie van Ken Robinson voor het eerst zag. Sindsdien kijk ik dit filmpje eens per maand. Op de één of andere manier laat het me niet los, het heeft me geraakt. Laat ik even zeggen dat ik veel en veel te weinig van het vakgebied weet om er inhoudelijk een discussie over te kunnen voeren. Ik luister veel, ik praat veel en ik lees veel. Op deze manier probeer ik te leren. En een gepassioneerde kleuterjuf als vrouw, draagt hier ook zeker positief aan bij. Waar ik steeds meer achter kom, is dat heel veel mensen graag anders zouden willen maar in een vacuüm terecht zijn gekomen. Er is een systeem gecreëerd waar we niet meer uit komen. Iets wat ik bij Concept7 dagelijks in de praktijk mee maak. Bij Concept7 sturen we op cultuur, niet op harde cijfers. Bij Concept7 geloven we in doen wat je leuk vindt, in je passie vinden, in open, eerlijk en echt zijn. In vertrouwen. In aanpassen, niet beheersen. Ik praat hier veel met mensen over en mensen veel met mij. Wat voor ons zo vanzelfsprekend is, is voor zoveel mensen niet het geval. Het lijkt zo eenvoudig, en eigenlijk is het dat ook.

TEDxYouth, IMC Weekendschool en meer

Bij Concept7 geven we sinds een aantal jaren les aan de IMC weekendschool, gewoon omdat het goed voelt. In maart van dit jaar heb ik voor het eerst zelf les gegeven, helemaal top. Onlangs zijn we via via in contact gekomen met de organisatie achter TEDxYouth. Wat een fantastische mensen zijn bij dit project betrokken. Mensen met dezelfde uitgangspunten als ons, mensen die doen wat ze leuk vinden. Mensen die geloven dat het anders kan. As we speak helpen we ze met het realiseren van een nieuwe website. Gewoon, omdat we het leuk vinden. Tijdens het evenement hebben we onze hulp aangeboden met wat er ook maar moet gebeuren. Het is fantastisch om bij deze wereld betrokken te zijn. Het past bij ons, we ademen hetzelfde DNA.

De wereld gaat de andere kant op

Hoe meer ik erbij betrokken raak, hoe meer ik zie dat het ook anders kan. Overal ontstaan initiatieven waarin men laat zien dat het huidige systeem niet meer werkt. Zowel binnen bedrijven, als binnen het onderwijs. Wij zijn echt niet het enige bedrijf dat stuurt op DNA. Wereldwijd gingen en gaan talloze bedrijven ons voor. Mensen die geloven dat het belangrijk is om je passie te vinden. Die geloven in echt zijn en in doen wat je leuk vindt. Mensen die durven te dromen. Niets is leuker dan dat. Niets nieuws trouwens, standaard bagage voor kinderen.

Jij bent academicus, wauw dan zul je wel veel geld verdienen!

Ons hele onderwijssysteem is gericht op het halen van academische titels, zo vertelt Ken Robinson in één van zijn presentaties. Het is een systeem gebaseerd op het verkrijgen van diploma's binnen de paden zoals deze door het systeem zijn ingericht. Gericht op uiteindelijk het verdienen van veel geld. Hopeloos verouderd en opgezet in een tijd waarin deze wetten golden. Een systeem gericht op beheersen. Kijkend naar hoe snel de wereld verandert, zou het logischer zijn om kinderen te leren zich aan te passen aan de veranderende omstandigheden. Daar horen andere karakter eigenschappen bij. Daar hoort misschien wel een andere vorm van onderwijs bij.

Leren praten of leren lezen, is dat hetzelfde?

Bijna alle kinderen leren uit zichzelf praten, zo schrijft Daniel Greenberg in zijn artikel eindelijk vrijheid'. Kinderen worden omringd door een wereld van mensen die met elkaar communiceren door te praten. Wat we weten is dat een kind, op een bepaald moment, niets liever wil dan leren praten. Niemand weet precies wanneer en hoe, maar het gebeurt. Slechts een aantal kinderen kent functionele spraakproblemen die met een behandeling geholpen worden. Bijna alle kinderen leren 'uit zichzelf' praten en niemand weet waarom. Wat als we éénjarige kinderen naar school laten gaan? Zeer waarschijnlijk komen er dan lessen waarin we kinderen leren praten. Een logisch gevolg van onze huidige maatschappij dat vooral gericht is op beheersen en niet op aanpassen, zo schrijft Daniel Greenberg. Daar komt nog een andere, zeer aannemelijke consequentie bij, het ontstaan van talloze nieuwe zogenaamde 'praatafwijkingen'. Maar wat als leren lezen of schrijven net zo werkt als leren praten? Wat als we het aan de kinderen overlaten wanneer zij het tijd vinden om deze 'basisvaardigheden' te leren? Kijkend naar het principe van leren praten, dan moet dit haast net zo werken. Willen kinderen zich staande houden, dan hoort daar lezen en schrijven bij. En dus willen ze, net als leren praten, ook leren lezen en schrijven. Een bijkomend voordeel, ze willen het nu zelf! Een intrinsieke motivatie om te leren lezen, daar kan geen leraar tegenop.

Terra incognita en nog 12 scholen

Er bestaat een vorm van onderwijs dat inspeelt op deze behoeften, namelijk het democratisch onderwijs. Je gelooft het of niet maar in Nederland zijn inmiddels een stuk of 12 van deze scholen. Toen collega Esther me wees op een open dag van één van deze scholen, hoefde ik niet lang na te denken. Op naar Nijmegen, op naar het Terra Incognita . Daar gingen opnieuw mijn ogen open. Fantastisch vond ik het. Een school gebaseerd op alle principes zoals ik hierboven heb omschreven. Dezelfde principes als waar we ons bedrijf op hebben opgebouwd.

Sudbury onderwijs

Het democratisch onderwijs bestaat al bijna 35 jaar en kent zijn oorsprong op de Sudbury Valley school in Amerika. Kinderen worden vrij gelaten in wat ze doen binnen de democratisch opgestelde regels van de school. Kinderen zijn zelf verantwoordelijk voor hun opleiding maar kunnen, indien ze dat willen, gebruik maken van de tools (leerkrachten, materialen, schoolgebouw en meer) die de school hun biedt. (Leef)tijd is niet belangrijk meer. Gezamenlijke interesses en doen wat je leuk vindt zijn de uitgangspunten. Waar leren over het algemeen geassocieerd wordt met een klaslokaal en huiswerk, wordt leren hier toch even in een heel ander perspectief gezet.

Alles begint met het maken van keuzes

De kinderen wordt geleerd dat alles wat ze doen, en alles wat ze willen, start met het maken van een keuze. En een keuze heeft consequenties. Net als in het echte leven. Het is niet erg wat je kiest, als je je maar realiseert dat iedere keuze consequenties heeft. Deze manier van denken maakt het leven maakbaar. Ik geloof hier heilig in. Je bent zelf verantwoordelijk voor wat je doet. Sommige dingen overkomen je, maar het is aan jou hoe je ermee om gaat. Het is een keuze. Heerlijk, wat een kansen. Tijd voor een volgend boek!

Permalink | Leave a comment  »

Afgelopen nacht droomde ik, ja het moet niet gekker worden, over Zorro. Ik werd gevraagd om een rol te spelen in hun film. Die was blijkbaar in de maak. Nu snap ik best dat ik met mijn licht Spaans (eeuh in bedoel Gronings) accent een rol zou kunnen vervullen in deze film, maar dat we als C7 ook zouden moeten sponsoren ging me te ver. Want dat was de bedoeling. Haarfijn legde ik uit dat we met C7 staan voor 'vertrouwen', 'doen wat je leuk vindt' en 'mensen verder helpen'. Iets wat ik beter bij de film van Superman vond passen dan bij Zorro. Hé, het was een droom he, dan mag en kan alles! De droom van vannacht laat me niet los vandaag. Al een tijdje wil ik schrijven over wat de rol van een superheld (of rolmodel) in het leven van mensen kan zijn. Althans in die van mij. Voor mij zijn het altijd echte mensen geweest. Ik had niet zoveel met Batman, Superman of wat voor stripheld ook. Die waren niet echt, die stonden alleen in boekjes. Totdat ik in Disneyland Mr. Incredible zelf tegenkwam, toen was ik om.

Reinout Oerlemans, Jamie Oliver, Richard Branson

Zoals gezegd heb ik wel wat met helden. Ze inspireren, ze laten je bloed sneller stromen. Ze geven je het gevoel dat er meer is, dat je meer kunt en dat er meer mogelijk is. Het woord held krijgt naarmate je ouder wordt steeds meer lading. Alsof je geen helden meer mag hebben. Als kind is het helemaal niet erg. Kinderen hebben helden, natuurlijk. Maar een volwassene... waarom niet? Als Nederlandse ondernemer is Reinout Oerlemans één van mijn helden. Als ik hem hoor praten, word ik enthousiast. Laatste vertelde hij op de radio over de nieuwe film die hij gaat maken over Willem Barentz en zijn overwintering op Nova Zembla. Man, geweldig! Dingen doen, dingen waarmaken. Ik word er enthousiast van.

En dan Jamie Oliver, geweldig

Jamie Oliver, hou me der over op. Geweldig vind ik hem. Zijn enthousiasme, passie en doorzettingsvermogen zijn een ware inspiratiebron. Hij is echt, je gunt hem gewoon succes. Voorheen als kok maar nu steeds meer als rolmodel voor verandering. Met zijn foundation wil hij het verschil maken in het leven van kinderen. Vanuit het gezonder maken van schooldiners tot nu het opzetten van een 'dreamschool'. Hij zet zijn succes en zijn merk in om het verschil te maken in het leven van anderen. En dat is knap, heel knap. Want uiteindelijk draait leven om 'we' en niet om 'me'. Je voelt dat hij zijn passie heeft gevonden.

“Life is not about me, it's about we” – Tony Robbins

Superheld zijn lijkt me lastig

Aan de andere kant moet het ook heel lastig zijn om superheld te zijn. Als superman moet je ook altijd maar zin hebben om iemand te gaan redden. En Richard Branson, je moet maar net zin hebben om altijd met een glimlach door de dag te lopen. Maar hier komt het 'echt' zijn om de hoek. Als je doet wat je leuk vindt dan hoef je er geen moeite voor te doen. Voor superman is het vanzelfsprekend dat hij zijn pak aantrekt en mensen gaat redden. Voor Jamie Oliver is het vanzelfsprekend dat de 'dreamschool' zijn volgend project wordt waar hij vol voor gaat. Niets denken aan reputaties, geld of tijd. Dit moet gewoon, kan niet anders. En ze gaan door. Ook als het tegen zit. Reinout's avontuur in Amerika is niet zo succesvol verlopen als hij vooraf had bedacht. Maar wat zegt ie: 'jammer, maar we hebben er veel van geleerd'. Ondertussen werkt ie aan een filmproductiemaatschappij met nu al grote films op het label. Vooruit kijken, verder, leren! Toen het allemaal even niet meer lukte stond Jamie huilend op TV in één van zijn eigen koelcellen. Alles zat tegen. Natuurlijk gebeurt dat. Dat maakt het juist zo echt. Dat is waar je je in herkent. Dat soort momenten heeft iedereen. Dit is ook de reden waarom een echte held zich zelf nooit held voelt. Het gaat vanzelf, het is vanzelfsprekend.

Inspiratie is wat iemand tot een held maakt

Ik geloof dat "geïnspireerd worden door iets of iemand' de kern van het-held-zijn-verhaal raakt. Helden zijn overal namelijk. We zoeken mensen die ons inspireren, ze brengen ons verder. Dat is evolutionair zo bepaald. Als kind is je vader een held. We laten ons inspireren door strips, sprookjes of TV-series. En zo vinden we onze helden. En ze veranderen constant. Omdat wij veranderen. En dat inzicht biedt de mogelijkheid dat ook wij anderen kunnen inspireren. Een fijne gedachte.

Permalink | Leave a comment  »

Laat ik beginnen met een statement. Marketing is alles. Het is geen afdeling die je inschakelt ofzo. Iedere glimlach, beweging, uitspraak of presentatie van iemand die gelinkt wordt aan C7 is voor ons marketing. Van een tweet tot een boek, alles. Zo eenvoudig is het.

Marketing? DNA bedoel je!

Marketing staat dus veel meer gelijk aan wie je bent. En wie je bent hebben we bij C7 verwoord in ons DNA. Dat is niets iets wat je bedenkt, dat is er. Daarom ben ik ook zo super trots op ons 14-koppige team. We ademen hetzelfde DNA. De absolute basis voor alles wat we doen. Dat is wat wij noemen, marketing.

En toen was er een flipperkast

Ons marketingplan bestaat eigenlijk uit twee plaatjes. Eén flipperkast met daaromheen allemaal getekende mannetjes met rode hartjes. That's it. Dat is namelijk de essentie van wat we willen met onze marketing. Mensen inspireren, mensen in het hart raken. Niets directe sales of klantenjacht. Mensen inspireren. Maar dan nog, een flipperkast? Yep, in een flipperkast schiet je namelijk allemaal balletjes. Balletjes als in: blogposts, tweets, cases, interviews, vlaggen voor het pand, bedrijfsauto, een boek. Wat je maar kunt bedenken. En naarmate je de pin (red. dat ding waar je aan trekt om een bal de kast in te schieten) verder uittrekt, is de impact groter. Dus met dezelfde bal, een grotere impact. Iedere bal is even belangrijk, een nieuwe kans om een highscore neer te zetten. En het thema van je flipperkast? Inderdaad, je DNA! Want wie wil er nu op een Bart Simpsons kast spelen als je helemaal niet van Bart Simpsons houdt?

Bumpers plaatsen

Wanneer je geen bumpers (red. die dingen waar een bal tegenaan stuitert) in de flipperkast zou plaatsen, vliegen de ballen zo je kast weer uit. En dat is niet de bedoeling. Daarom gaan we flipperen. En de bumpers zijn de tools (Flickr, Vimeo, Blogs, bol.com, you name it). We proberen het balletje in de kast te houden. Niet omdat het moet, maar om mensen steeds te blijven inspireren. Vanuit een tweet kun je immers doorverwijzen naar de foto's op Flickr. Vanuit Flickr kun je doorverwijzen naar een leuk artikel die hier weer betrekking op heeft and so on. Dan mist er nog 1 ding. Een plek via waar alles loopt. Een hub. Niet een plek waar alle content staat, juist niet. Maar wel een plek via waar alles loopt. Utrecht Centraal. De hub. En daar komt onze eigen website om de hoek kijken.

Esther, onze baas flipperkast

Het concept achter de nieuwe website

En daar begon de start van de nieuwe C7 site. Het moest een hub worden binnen al onze uitingen. Met als uitgangspunt, alle content is even belangrijk. Of het nu een interview is, een inhoudelijk artikel over persuasion, een klantcase of de foto's van ons bowlingavondje. Het zijn allemaal balletjes. Allemaal nieuwe kansen om een highscore te halen. Het is allemaal C7 DNA. Vanuit de ruim 150 artikelen die nu geschreven zijn, zijn thema's ontstaan. Rode draden die bezoekers kunnen helpen om orde te scheppen in chaos en verder te inspireren. De doelstelling van de site waren we snel uit. Mensen inspireren. Natuurlijk moeten bezoekers snel kunnen vinden wat we doen en voor wie we werken (meest bezochte pagina's nu), maar we willen ze vooral inspireren. Geen push naar 'neem contact op' of 'vraag een offerte aan'. Als mensen geïnspireerd zijn en ze willen eens doorpraten, dan doen ze dat wel. En anders nog niet. Ook goed, dan komt het wel.

Van een concept, via schetsen naar een prototype

We hebben design principles bepaald en zijn aan de slag gegaan met de eerste voorzichtige schetsen. Henk en Alexander hebben zich hierop uitgeleefd. Het concept is verwoord in een prototype en uitgebreid intern en extern besproken. Het prototype verwoordt exact hoe we het concept voor ons zien. Natuurlijk zijn we op zoek naar feedback, hoe meer, hoe beter. Daarom zetten we binnenkort een Usabilla test op waarin we iedereen vragen om feedback te geven. Dit gaan we prioriteren, waar mogelijk doorvoeren en anders bewaren voor de structurele doorontwikkeling van de site.

Maar jullie gebruiken hele andere kleuren!

Vanuit het prototype zijn onze toppers Tim en Geoffrie aan de slag gegaan met het maken van moodboards. Parallel aan het neerzetten van het concept hebben we gewerkt aan onze design strategy. Wederom op basis van ons DNA hebben we signature elementen gekozen. Een logo, kleuren, fonts, stijl van schrijven, fotografie en meer. Ze staan in een keynote op ons slideshare kanaal, mocht je het leuk vinden om ze te lezen. Het nieuwe ontwerp geeft het karakter van ons DNA uitstekend weer. Althans dat vinden wij. Het is een versterking van het prototype. Zoals het hoort en zoals het bedoeld is. We zijn er blij mee.

En hoe nu verder?

Momenteel werken we aan de html van de site. Met twee weken starten we met de implementatie van een Wordpress CMS en wordt de content over gezet. Nog even goed door de details en live. Je zult begrijpen, we kunnen niet wachten tot de nieuwe site live staat en we kunnen delen wat we hebben ontworpen. Een datum? We hopen nog deze lente ;)

Update

Inmiddels is de nieuwe website live. Jihaaa!

Permalink | Leave a comment  »

Gaaf, een nieuwe baan! Ga je ook meer verdienen? Bijna altijd één van de eerste vragen die gesteld wordt. Vreemd eigenlijk. Alsof dat het belangrijkste is aan een nieuwe baan. Op de één of andere manier is het belangrijk dat we bij een nieuwe baan altijd meer gaan verdienen. We willen er niet op achteruit gaan, toch? Maar wat nu als de baan leuker is, beter bij je past, dichterbij huis is waardoor je meer tijd kunt geven aan je familie en zo nog wat redenen. Jammer dan dat je wat minder verdient. Wellicht is een vraag als 'word je gelukkiger van je nieuwe baan?' meer gepast als eerste vraag. Over geld kun je het altijd nog hebben.

Iets met beurzen en BNP

Natuurlijk begrijp ik dat geld een motor is onder onze maatschappij. Je hebt nu éénmaal geld nodig om leuke dingen te doen en belangrijker nog, je gezin te onderhouden. Dat hebben we zo met elkaar afgesproken. Heel lang geleden. Geld als ruilmiddel. En afspraak is afspraak, toch? Zolang landen met elkaar vergeleken worden op Bruto Nationaal Product (BNP) en beurzen een belangrijke graadmeter zijn voor onze economie zal het nog wel een tijdje zo blijven. En prima toch? Niet iets wat morgen anders is. Wel iets wat we heel langzaam kunnen ombuigen.

Geld maakt gelukkig, wie zegt dat?

Niemand heeft immers vastgelegd dat geld synoniem zou moeten te staan voor blij en gelukkig zijn. Want met geld kun je leuke dingen doen, maar leuke dingen kun je ook doen zonder geld. Bijkomend voordeel, je wordt er ook veel creatiever van. Probeer het maar eens. Tijdens het volgend uitje met je gezin of met het vaststellen van de nieuwe budgetten. Geld maakt dingen makkelijk, maar soms ook te makkelijk.

Met kerst is toch alles op

Ik heb geleerd om altijd een potje achter de hand te hebben voor onverwachte dingen. Voor als er iets stuk gaat of als je voor een onverwachte situatie komt te staan. Daar houden we ons trouw aan. Daarnaast heb ik geld om leuke dingen mee te doen. That's it. Ik probeer de financiële zaken zo goed als mogelijk geregeld te hebben en verder vooral heel veel te genieten. Want uiteindelijk houd ik me lekker vast aan de quote van m'n oma: 'hoe je het wend of keert, met kerst is toch alles op! En zo is het ;)

Bruto Nationaal Geluk

Voor een aantal jaren geleden ben ik samen met Anniek in Mongolie geweest. Eén van de enige landen ter wereld waar ze geen MacDonalds hebben trouwens. Niet dat dit iets met geluk te maken heeft, want mensen die me kennen weten dat ik soms best gelukkig kan worden van de MacDonalds. Maar goed. Eén van de eerste dingen die je daar verteld wordt is dat ze hun land afrekenen op Bruto Nationaal Geluk in plaats van Bruto Nationaal Product. Fantastisch! Geld kon wel eens een (klein) onderdeel zijn van je BNG in plaats van een peiler zoals dat bij BNP het geval is.

Beyoncé, een big spender?

Naar het schijnt is Beyoncé, jawel ik heb het over de zangeres, getrouwd met een zo niet nog grotere artiest. Althans dat vertelde een DJ laatst op 3FM. Hij vertelde over de nieuwe clip van Beyoncé waarin ze 200 zangeressen laat overvliegen naar een woestijn ergens in Amerika. Het mocht wat kosten, maar ach ze was toch 'loaded'. Hmm, alsof ze dit alleen maar zou doen omdat ze zoveel geld heeft. Volgens mij werkt het net andersom. Ze doet dit niet omdat het kan (niet dat ik haar ken ofzo ;), maar omdat ze een next step in videoclips wil neerzetten, omdat ze een verschil wil maken, omdat ze zichzelf en de wereld verder wil uitdagen. En tja, dat kost dan een paar centen. Maar het gevolg zal zijn dat de clip een groot succes wordt, overal ter wereld wordt uitgezonden, miljoenen keren wordt bekeken en ze dus uiteindelijk nog meer gaat verdienen. En terecht.

Er zijn 3 P's!

En zo werkt het in bedrijven ook. Een bedrijf is niets meer dan een vehikel waarmee je dingen waar kunt maken. Niet meer en niet minder. Door je bedrijf volledig in te richten op meer en meer geld (winstmaximalisatie) verdienen, doe je jezelf te kort. Het is één van de 3 p's zoals de people, planet, profit filosofie ze omschrijft. Natuurlijk moet je je financiële zaken op orde hebben maar als bedrijf ben je niet op aarde om meer geld te verdienen maar om het verschil te maken in het leven van mensen. People, planet, profit. En als het even kan in deze volgorde. Immers ook hiervoor geldt de wijsheid van mijn oma: 'met kerst is toch alles op.'

Permalink | Leave a comment  »

Iemand anders krijgt de schuld

Een raar verhaal...

Twee euro voor een rolstoel

Wat nou handtekening, we hebben toch een afspraak?

Een verzekering biedt zekerheid, echt?

Je hebt een keuze

Permalink | Leave a comment  »

Gewoon doen, we zijn het een beetje verleerd met z'n allen. Tijdens het 10-jarig bestaan van Concept7 hebben we Daan Quakernaat uitgenodigd. Aan zijn verhaal getiteld 'ga kathedralen bouwen', denk ik nog vaak terug.

Zoek een stuk gras en bouw een kathedraal!

Vroeger begonnen ze gewoon. Ze zochten een groot stuk grasveld en begonnen met bouwen. Steen voor steen. En als ie door brand of een andere reden omviel, dan begonnen ze opnieuw. Had ie op de oorspronkelijke tekening nog 6 torens, uiteindelijk werden het er 12. Gewoon omdat het mooi leek. Tegenwoordig kunnen we dat niet meer. Als we nu een kathedraal willen bouwen dan starten we eerst Excel op. En voor we alle welstandscommissies, wetten en regelgeving gehad hebben, komen we tot de conclusie dat het niet kan of mag. Of erger nog, hebben we al geen zin meer.

Verantwoordelijkheid en risico's

Het gewoon doen, zijn we het echt verleerd? Of zit het zo diep in ons dat we het dunne laagje onzekerheid er zo af kunnen blazen? Als kind deden we toch ook gewoon dingen? Vaak wordt het geweten aan het niet kunnen nemen van risico's. En hoe ouder je wordt, hoe minder risico's je kunt nemen. Je hebt de zorg voor je gezin en een hypotheek die je iedere maand moet betalen. Dit zijn dingen die verantwoordelijkheid met zich meebrengen waar je niet voor weg kunt lopen. En terecht!

Vind je passie

Toch geloof ik dat dit dunne laagje stof bij iedereen is weg te blazen. Als je het echt wilt tenminste. Ga je het zelf doen of laat je je door een ander inspireren? Het heeft volgens mij alles te maken heeft met het vinden van je passie. Met wat je echt leuk vindt. En je weet wanneer je het hebt, je voelt het. En het stopt nooit, het wordt alleen maar leuker. Argumenten als geen tijd, geen geld of niet snappen of kunnen zijn er dan eenvoudig weg niet meer. Je bent zo gemotiveerd dat je niet met deze 'ability' factoren bezig bent. Je vindt een weg, hoe dan ook. Dit leven biedt zoveel mogelijkheden dat het niet nodig zou moeten zijn om dingen te doen die je niet leuk vindt.

Family first

Voor mij, en met mij vele anderen, komt mijn gezin en familie op een absolute eerste plaats. Daar laat ik werkelijk waar alles voor uit mijn handen vallen. Een goede tweede plek wordt ingenomen door eigenlijk alles wat ik verder doe. Werken is daar een onderdeel van. Het biedt me de kans om te zijn wie ik ben en te doen wat ik leuk vind. Ik zie ons bedrijf als een 'vehikel' dat ik nodig heb om die dromen waar te maken. Voor mezelf maar misschien nog wel belangrijker, voor anderen. Echte hobbies, gedefinieerd als 'dingen die je naast je werk leuk vindt om te doen' heb ik ook eigenlijk niet. Ik lees, maak filmpjes, schrijf en noem maar op. Maar zijn dat hobbies? Het zou kunnen.

Het maakbare leven

Daarnaast geloof ik dat iedereen zijn eigen leven maakt. Je hebt het zelf in de hand. Natuurlijk overkomen je dingen, gebeuren er dingen die je niet in de hand hebt. Maar je maakt zelf de keuze hoe je ermee om gaat. De ene keer is dit makkelijker dan de andere keer. Het is te makkelijk om iets of iemand de schuld te geven. Dat zou betekenen dat je er niets aan kunt doen, dat je geen keuze hebt. Dat zit niet in mijn DNA. Dat kan niet, dat bestaan niet en dat geloof ik niet.

You can’t stop the waves, but you can learn to surf. - Jon Kabat-Zinn

Begin om 5 uur

Vaak praat ik met mensen over dit onderwerp. Mensen sturen er op aan maar nog veel vaker begin ik er zelf over. Ik vind het leuk om over dit onderwerp te praten. Het is iets ongrijpbaars, het is niet goed of fout. Het is leuk om naar mensen te luisteren die hun passie hebben gevonden. Je merkt het direct. In hoe ze erover praten. Veel mensen vinden het ook een lastig onderwerp. Want hoe vind je dat dan, je passie? Het is geen knop die je aan of uit zet. Je moet er dingen voor doen, gewoon dingen voor doen. Gewoon beginnen. Binnen de grenzen wat voor jou mogelijk is. Praat erover met mensen of schrijf het op. Begin een blog. Waarom niet? Omdat je niet kunt schrijven? Wat maakt het uit. Als het je passie is, maakt mensen dat echt niets uit. Je hebt geen geld? Wordpress is gratis. Het is gewoon doen. Het is volhouden en nooit opgeven. Je komt met mensen in contact wat je voorheen nooit mogelijk had gehouden. En het maakt het alleen maar leuker. Ik zeg niet dat je direct met alles moet stoppen, zeker niet. Je hebt je verantwoordelijkheden, iets waar je nooit voor kunt of weg mag lopen. Maar zoals Gary Vaynerchuk in zijn filmpjes zegt, begin om 5 uur, na je werk. Er komt een tijd dat je je baan kunt opzeggen en de hele dag kunt doen wat je leuk vindt. Dan weet je dat je je passie hebt gevonden en bouw je je eigen kathedraal.

Permalink | Leave a comment  »

Weten jullie al wat het wordt?

Permalink | Leave a comment  »

Vandaag heb ik samen met collega en vriend Wopke les gegeven aan de IMC weekenschool in Groningen. Iets wat we met Concept7 al een aantal jaren doen. Kort samengevat: het was fantastisch! En tot op dit moment vraag ik me af wie er het meeste heeft geleerd, de kinderen of ik.

IMC weekendschool

Laat ik beginnen met het noemen van de velen die zich inzetten voor het succes van de school. Iedere week helpen zij kinderen uit sociaaleconomische achterstandswijken aan een kijkje in het leven van architecten, ondernemers, artsten, advocaten en meer. Een wereld die deze kinderen door hun achtergrond anders wellicht nooit hadden gezien, laat staan het bestaan van weten. Echt respect voor het feit dat ze zich iedere zondag van 9 tot 4 inzetten om deze kinderen een duwtje in de rug te geven.

Moeilijke vragen bestaan niet, echt niet

We zijn tegen elf uur samen met de kinderen in een kringgesprek begonnen. 20 kinderen, twee groepen, 10 jaar. Wat je ook voorbereidt, het maakt niet uit. Als je eerlijk en oprecht tegen de kinderen bent, zijn zij dat ook voor jou. En dat waren ze. Heerlijke vragen die geen volwassene meer durft te stellen vliegen je in no-time om de oren. En we beantwoordden ze allemaal. Over je vrouw, over je bedrijf en over je mooie laptop. Want z'n dunne computer (MacBook air) hadden ze nog nooit gezien. Ze vonden dat ik maar geluk had met zo'n bedrijf, zeker als ik hem thuis ook mocht gebruiken. En zo is het! En natuurlijk mochten ze het appeltje achterop mijn computer even aanraken.

Schetsen is niet moeilijk

Daarna hebben we ze uitgelegd hoe wij websites ontwerpen. Waarom we beginnen met schetsen, hoe leuk dat is en dat we pas daarna naar de computer gaan. We hebben aan de kinderen gevraagd om zelf hun eigen website te schetsen, op papier. Ze mochten een onderwerp kiezen en gewoon beginnen te tekenen. Van een website over merken, tot kung-fu, dieren en mode, alles kwam langs. Kinderen denken niet na over wat wel en niet kan, die doen gewoon. Iets wat de gemiddelde volwassene al lang is verloren. De ene site nog geavanceerder dan de andere. En dat met 1 velletje papier en een potlood. Nog nooit heb ik zo snel zoveel schetsen bij elkaar gezien. We hielpen de kinderen op weg of juist verder door ze een aantal vragen te stellen. Wat een enthousiasme, wat een energie.

Google sites, wat een uitkomst

Na de lunch zijn we met z'n allen naar de computerlokalen gegaan. Ze mochten van hun eigen schetsen een echte site maken, in Google sites. Je merkt onmiddellijk hoe deze groep is opgegroeid met computers. Voor je het weet hebben ze het principe door en verschijnen de eerste menu-items al op het scherm. Videoclips, foto's, allemaal geen probleem. Met 10 jaar kunnen we de bestaande usabilty checklists echt weggooien. Kinderen zijn opgegroeid met zoekbalken die rechtsboven staan en menu items die veranderen als je erop klikt. Dat doen ze van nature goed. En als ze niet verder konden, dan vroegen ze ons en hielpen we ze verder. En lukte het niet linksom, dan probeerden we het toch gewoon rechtsom. De kinderen waren wel de laatste die hier moeite mee hadden. 

Wat we van in ieder geval van kinderen kunnen leren

Tegen half 3 sloten we de middag af. Volgende week gaan de kinderen hun website afmaken zodat ze ze aan hun vriendjes en familie kunnen laten zien. Het is geweldig om te zien hoe kinderen gewoon beginnen. They just give it a go! Ze zijn creatief, worden niet geremd en staan open voor de wereld. En als het fout gaat, dan beginnen ze gewoon opnieuw! Inspirerend tot in je diepste vezel. Dank je wel kinderen. Jullie zijn geweldig! Meer foto's zien? Bekijk de set op ons C7 flickr account.

Permalink | Leave a comment  »

Onze Laura schreef er al over, het zit in de kleine dingen. Onlangs werden we door @nielsvangraas geattendeerd op de site van UXpin. Echt iets voor ons vond hij en dat vond ik eigenlijk direct ook. Dus we hebben twee setjes besteld. Krijg je na een bestelling de volgende bevestigingsemail. UX, zit in kleine dingen!

Permalink | Leave a comment  »

Bij Concept7 zijn we er al jarenlang iedere dag mee bezig. Het creëren van een cultuur waarin iedereen zich goed, vertrouwd en happy voelt. Een wijze les uit het verleden heeft ons geleerd hoe belangrijk het is om de juiste mensen om je heen te hebben die allemaal dezelfde visie delen. Het belang van een juiste cultuur is iets wat veel bedrijven zwaar onderschatten. Bij ons heeft het prioriteit nummer 1. Als je je cultuur in orde hebt, is de rest een resultante. In oktober vorig jaar heb ik hier een blogpost over geschreven op de virgin.com website. Binnenkort wil ik deze post nog eens naar het Nederlands vertalen om mijn blog plaatsen. Een groot voorbeeld voor mij is Tony Hsieh. De man achter Zappos. Onlangs gaf hij een presentatie op Stanford waarvan de filmpjes inmiddels online staan. Wat mij betreft een must see.

Permalink | Leave a comment  »

Al jarenlang is IKEA leidend in klanttevredenheid. En terecht. Van hun brochure zijn jaarlijks meer exemplaren in de omloop dan de bijbel. Met hun visie ‘people have more time than money’ slaan ze de spijker op hun kop. Zoals je leest, ik ben fan. Ja, ik vind het een geweldige winkel. Maar waarschijnlijk wel om een andere reden dan de gemiddelde bezoeker. Als een toerist maak ik foto’s van allerlei dingen die me opvallen. In deze post een fotoverslag van afgelopen woensdag.

Parkeren bij de IKEA

Als je op zaterdag op het nieuws genoemd wordt omdat er een file voor je filiaal staat, weet je dat je iets goed doet. Maar je hebt er wel een probleem bij. IKEA gaat niet in het openbaar lopen piepen dat zij het ook niet kunnen helpen. Nee, ze komen met oplossingen voor hun klanten. Dat zit in hun genen. Het zou mij niet verbazen als ze met P+R-achtige zaken bezig zijn omdat ze nu eenmaal niet meer parkeerplaatsen kunnen aanleggen rondom hun pand. Dat heet denken in oplossingen!

De ingang

Extra brede parkeerplaatsen voor families zodat kinderwagens en buggies eenvoudig uit de auto kunnen is gewoon een goed plan. Maar ook laad- en losplaatsen dichtbij de roltrappen. Bij de IKEA in Groningen loop je eerst een brede trap op voordat je binnen hebt. Sinds kort hebben ze een tweede leuning aan de trap gemaakt, voor kinderen!

Helpen, helpen, helpen

Op je karretje staat een plattegrond van de winkel. Er is een winkelroute voor je uitgestippeld, inclusief shortcuts. De medewerkers lopen allemaal in dezelfde opvallende kleren. Halverwege de winkel liggen tassen voor je klaar. Voor kinderen is op iedere afdeling een speelhoek ingericht. Overal borden met stapsgewijze hulp. Iedereen maakt er gebruik van, iedereen vindt het handig. Toeval? Nee hoor, gewoon goed observeren!

Service, is dit niet vanzelfsprekend?

Als je een pas met tegoed aan iemand cadeau geeft, is het dan niet vanzelfsprekend dat deze onbeperkt geldig is? In plaats van dat je zelf in de gaten moet houden wanneer de pas verloopt. Hé Hema en V&D, is het niet vanzelfsprekend dat je gewoon gratis naar de toilet kunt? En ja, mensen zijn bereid om feedback te geven om hun eigen winkelgemak te vergroten. Als je het maar vraagt!

IKEA card

Bijna iedereen die ik ken heeft zelf of in zijn directe omgeving een IKEA card ter beschikking. Goed gedaan, een hele goede methode om klantfeedback te krijgen, zeker als er een win-win is. Al heeft de klant in het laatste geval alleen al het gevoel dat er een win-win is. Stefan schreef eens een leuk artikel op de toepassing van MBTI bij het aanvragen van een IKEA card. Zal de naam IKEA family bewust gekozen zijn? ;-)

€ 200 verdienen? Houd je pas in de lucht!

Opeens klinkt er een dame door de speakers. “Dames en heren, het is weer zover. U kunt nu een cadeaubon van € 200 verdienen door 30 seconden lang uw IKEA pas in de lucht te houden.” Werkelijk waar bijna iedereen om mij heen zoekt naar een pas en houdt deze een tijdje in de lucht. Sommige mensen met gepaste schaamte, maar hé, de anderen doen het immers ook! Na een minuut of vijf wordt de winnaar met naam en toenaam bekend gemaakt en kunnen we weer rustig verder winkelen. Tja, wat moet je hier nu weer van vinden? Ach ik ben fan, ik doe gewoon mee!

Permalink | Leave a comment  »

Laatst kreeg in de nieuwe algemene voorwaarden van de Rabobank op mijn bureau. Nou, das toch een gezellig pakketje vind je niet? Is het nu echt nodig dat je een boek moet uitbrengen van je algemene voorwaarden? Slaan we niet een klein beetje door? Er zijn een aantal algemene voorwaarden aangepast, ten minste dat denk ik, maar voor ik gevonden heb welke dat zijn en of ze op mij van toepassing zijn ben ik al lang afgehaakt!

Algemene voorwaarden op 1 A4

Is het niet een idee dat iemand een begrijpelijke samenvatting maakt op 1 A4? Gewoon, zodat we ze wel gaan lezen. Ik geloof dat dit voor begrip gaat zorgen. Want algemene voorwaarden zijn er in deze maatschappij niet voor niets. Toch blijft het een keuze om en hoe je ze hanteert. Bij Concept7 hebben we ervoor gekozen om onze algemene voorwaarden in vier heldere artikelen samen te vatten. That's it. Iedereen snapt ze, iedereen begrijpt ze. Bij banken of andere grote multinationals is dit waarschijnlijk een stuk lastiger. Maar is dat echt zo? Als je echt iets wilt overbrengen, dan moet dat toch gewoon te doen zijn? Helder, overzichtelijk, uitdaging?

Permalink | Leave a comment  »

Verse jus of niet? Want zeg nu zelf, als je verse sinaasappelen naast de jus dispenser legt, ga je ervan uit dat het verse jus is, toch? Het is dan ook een behoorlijke tegenvaller als je er aan je ontbijttafel achter komt het geen verse jus is.

Persuasion

Permalink | Leave a comment  »

Persuasion all over here! Soms heb je zo'n bui. Dan loop je door je mailbox en voer je een unsubscribe rondje uit. Gewoon, omdat je even klaar bent met al die nieuwsbrieven die je toch niet leest. Wanneer je je dan afmeldt, krijg je vaak een standaardmelding. Hoe anders was het hier! Ik werd voorgesteld aan Derrick. De gast die dacht dat ik die nieuwsbrief, die hij notabene maakte, leuk zou vinden. Hij baalt als een stekker dat ik de nieuwsbrief niet meer wil lezen. Knap gedaan daar. Persuasion en fun gecombineerd. Top!

Permalink | Leave a comment  »

Sir Ken Robinson is een briljant spreker, zijn boeken zijn een aanrader, zijn keynotes zijn geweldig. Zoals je kunt lezen, ik ben fan. In verschillende TED presentaties legt hij zijn visie op het huidige onderwijssysteem uit en waarom mensen altijd hun talent zouden moeten volgen. Ik kijk deze presentaties echt één keer per maand, ze inspireren me iedere keer weer.

"All children are born artists. The problem is to remain an artists as we grow up". Children starting school this year will be retiring in 2065. Nobody has a clue how the world would look like in 2065. So creativity in schools is as much important as literacy. Kids just take a chance. If they don't know, they just give it a go. They're not frightened to be wrong. All children are born artists. The problem is to remain an artists as we grow up. Our current education system can have a big role in this.

RSA

Onlangs sprak Ken Robinson op een evenement van RSA. Ze hebben zijn keynote in een schitterende animatie samengevat.

Permalink | Leave a comment  »

And it's there! My first blogpost for Virgin.com. It's titled: 'the power of company culture & core values.' You can read it now on the virgin.com website. 

"Lots of people see their work as just a way to earn money – they don’t like what they do for eight hours a day and they work to finance the ‘better’ part of their life, spare time. Many companies have a similar purpose – to make as much profit as they can, preferably as fast as possible. But is this the right approach?"

Permalink | Leave a comment  »