Afgelopen maandag was Anniek jarig. Ik naar de bloemenzaak voor een mooie bos rozen.Terwijl ik sta te wachten komt er een man binnen van naar schatting een jaar of zeventig. Grijs haar, grijze halflange jas en zo’n schitterend petje zoals alleen oude mannen die kunnen dragen. De man wachtte geduldig op zijn beurt. Waarmee kan ik u helpen? vroeg de bloemiste ineens. Ik had graag Pokon gewild, zei de man. Waarop de bloemiste vraagt: Pokon voor groene planten, bloeiende planten, huiskamerplanten, buitenplanten en nog twee opties. Het was alsof ik live bij een case stond te kijken over de paradox of choice. Het is toch niet te geloven dat je zelfs in Pokon zoveel opties hebt.

Ik begrijp heel goed dat mensen keuze willen hebben maar zijn we niet een beetje doorgeslagen? De oude man begreep er in ieder geval niets van. Ik heb daarom één tip voor alle fabrikanten. Maak tussen alle verschillende opties die je aanbiedt, ook een optie ‘gewoon’. Zodat, als we het helemaal niet meer weten, we die gewoon kunnen kiezen. Ik neem voor lief dat ik dan niet de allerbeste heb gekozen, want natuurlijk is Pokon voor kamerplanten die op een zonnige plek binnen staan, een veel veel betere optie dan de gewone Pokon. Maar ik kan in ieder geval kiezen. De planten zullen er vast niet dood aan gaan...